کلینیک حامی » علمی » فلج مغزی و انواع آن
زمان مطالعه ۱۹ دقیقه

فلج مغزی و انواع آن

اگر به تازگی پزشک محترم تشخیص یکی از انواع فلج مغزی یا به اختصار “سی پی” را برای کودک شما یا یکی از افراد خانواده یا آشنایان مطرح کرده است، احتمالا در وهله اول شوکه می شوید. سپس در پی سخنان و اخباری که از دیگران و فضای مجازی به شما می رسد، غرق در افکار گوناگون می گردید و سوالات زیادی در ذهن شما مطرح می شود. این واکنش ها طبیعی بوده و کاملا قابل درک است.

اغلب والدین سوالات، نگرانی ها و ترس های زیادی در رابطه با وضعیت سلامت کودک سی پی و توانایی های او دارند. نکته بسیار مهمی که لازم است والدین کودکان فلج مغزی در نظر داشته باشند، این است که دو کودک سی پی با
تشخیص کاملا مشابه، ممکن است به لحاظ پاسخ گویی به پروسه درمان فلج مغزی و روند بهبودی، با یکدیگر متفاوت باشند. در بعضی از کودکان، مشکلات حرکتی خیلی خفیف بروز می کند. لذا فقط در انجام بعضی از حرکات مشکل دارند. در نتیجه پاسخ گویی به درمان، بهتر و سریع تر بوده و امکان بهبودی نسبتا کامل وجود دارد. اما در بعضی دیگر، مشکل کودک خیلی شدید بوده و حتی علیرغم شروع مداخله زودهنگام، امکان بهبودی کامل وجود ندارد و تنها سعی کاردرمانگر بر این است که کودک تا حد امکان در انجام کارهای روزمره خود مستقل گردیده و در آینده در جامعه مشارکت داشته باشد.

فلج مغزی چیست؟

قسمت های مختلف مغز انسان مسئول کنترل اعمال، رفتاری و حرکاتی است که در طی شبانه روز از او سر می زند. فلج مغزی یک واژه کلی است که به بیماری هایی اطلاق می شود که در آن ها حرکات، حالت کلی بدن و هماهنگی بین دست و پا و تنه دچار آسیب می شود. در فلج مغزی یکی از نواحی کنترل کننده حرکت در مغز (قشر مغز، هسته های قاعده ای یا مخچه)، آسیب دیده و یا رشد آن دچار اختلال می گردد. بنابراین فلج مغزی بیماری است که در آن کنترل عضلات بدن در نتیجه آسیب به بخش هایی از مغز دچار اشکال می شود. اصطلاح فلج مغزی زمانی به وسیله متخصصین به کار می رود که آسیب مغزی، پیش از تولد، حین تولد و یا در سال های اول زندگی کودک در مغز در حال رشد او اتفاق افتاده باشد. نکته بسیار مهمی که باید به آن توجه داشته باشید این است که مشکل حرکتی کودک فلج مغزی، در طی مراحل رشد حرکتی کودک خود را نشان می دهد.

بخش های مختلف مغز

مشکلات کودکان فلج مغزی و درمان آن ها

طیف ابتلای به این عارضه وسیع بوده و ممکن است میزان درگیری افراد مبتلا و بروز علائم حرکتی از خفیف تا شدید باشد. مشکلات کودک مغزی عبارتند از: ضعف عضلانی، خشکی مفاصل، حرکات بدون ظرافت و دقت، کندی حرکات، حرکات اضافه و اختلال تعادل، این مشکلات به صورت خفیف تا شدید در این کودکان مشاهده می شوند.

در نوع خفیف فلج مغزی، حرکات زمخت و ناشیانه، به صورت محدود در یکی از اندام ها (دست یا پا) مشاهده می شود. به طوری که این علائم حرکتی به ندرت موجب جلب توجه دیگران (به غیر از درمانگر و والدین) به کودک می شود. در نتیجه، این کودکان به کمک یا مداخله ویژه و طولانی مدت احتیاج نداشته و فقط لازم است والدین با مراجعه دوره ای به پزشک متخصص و کاردرمانگر از بهبود علائم و کنترل روند بیماری اطمینان حاصل کنند. اما در نوع شدید فلج مغزی کودک دچار مشکلات عدیده ای در کارهای روزمره، حرکات بدن و اندام های خود می شود. والدین این دسته از کودکان باید در اسرع وقت به پزشک متخصص مراجعه کرده و پس از تشخیص، به منظور بهبود و کنترل مشکلات حرکتی به مراکز کاردرمانی، فیزیوتراپی، گفتاردرمانی و دیگر درمان های لازم ارجاع داده شوند.

نکته بسیار مهمی که ضروری است والدین به آن توجه داشته باشند این است که پیش از تشخیص قطعی، پزشک منتظر می شود تا ببیند کودک چگونه مراحل رشد حرکتی خود را طی می کند. بنابراین تا زمان رسیدن به سن دو یا سه سالگی تشخیص قطعی مطرح نمی شود و او ممکن است از اصطلاحات دیگری استفاده کند. در این مواقع، به هیچ عنوان مضطرب و نگران نشوید. درمان های توانبخشی فلج مغزی را با توصیه پزشک در اسرع وقت شروع کنید و از کار درمانگر خود بخواهید تا اصطلاحات مطرح شده را برای شما توضیح بدهد.

آیا ممکن است مشکلات رفتاری در کودک من ایجاد شود؟

در مسیر رشد کودکان فلج مغزی، ممکن است در بعضی از آن ها رفتارهای نابهنجار، ضداجتماعی و غیرقابل کنترل شکل بگیرد. از طرفی، عدم تحرک یا تحرک نامناسب و نیز عدم توانایی در برقراری ارتباط با دیگران، از عوامل زمینه ساز بروز ناکامی یا ناامیدی در این کودکان هستند. به عنوان مثال، کودکی که گفتار مناسبی ندارد، ممکن است از جیغ زدن برای شروع تعامل با دیگران استفاده کند.

خوشبختانه با دو روش می توان نابهنجاری های رفتاری را در این کودکان درمان کرد:

  1. تکنیک های اصلاح رفتار که کمک و یاری روانشناسان را می طلبد. چراکه آن ها می توانند در آموزش به والدین، برای طرز برخورد صحیح با کودک در موقعیت های مختلف، نقش مهمی داشته باشند.
  2. رشد و توسعه مهارت هایی که در کودک موجب استقلال بیشتر او می شود. کاردرمانگران به طور مسلم قادر هستند در این حیطه (رشد و ایجاد مهارت های استقلال بخش) نقش برجسته ای ایفا کنند.

نکته ای که برای همکاران کاردرمانگر و والدین گرامی بسیار اهمیت دارد این است که هر کودک از شخصیت یگانه و بی نظیری برخوردار است. بنابراین برای ایجاد حس کفایت و کارآمدی در کودک و نیز شاد کردن و موفق کردن او در مسیر ناهموار و دشوار توانبخشی، باید از روش های منحصر به فرد (مختص به هر کودک) برای ایجاد انگیزه و اشتیاق در کودک، بهره گرفت. در همین جا است که خلاقیت کاردرمانگر معنی پیدا کرده و همراه با دیگر ابزاری که در اختیار دارد، برای هر کودک نسخه شفابخشی می پیچد.

انواع فلج مغزی چه مواردی هستند؟

فلج مغزی غالباً به چهار گروه اصلی طبقه بندی می شود: اسپاستیک، دیس کینتیک (آتتوئید)، آتاکسیک و ترکیبی از این موارد.

انواع بیماری فلج مغزی

توجه به این نکته ضرورت دارد که در اغلب مواقع تشخیص نوع فلج مغزی در کودک مبتلا بسیار مشکل بوده و ممکن است که یک کودک ترکیبی از علائم هر سه نوع فلج مغزی را داشته باشد.

فلج مغزی اسپاستیک (هرمی)

اسپاستیک به معنی (سفت و غیر قابل انعطاف) است. این نوع فلج مغزی شایع ترین نوع آن است. در این نوع فلج مغزی عضلات سفت و ضعیف هستند. همین موضوع موجب می گردد که میزان حرکات کودک مبتلا به طرز مشهودی کاهش یابد. سفتی عضلات به این دلیل است که پیام هایی که از قسمت های آسیب دیده مغز به عضلات مخابره می شوند، پیام های نامناسبی هستند. در نتیجه باعث انقباض بیش از حد عضلات درگیر می شوند.

هنگامی که یک فرد سالم اراده می کند حرکتی را انجام دهد، عضلات مسئول آن حرکت، به صورت گروهی منقبض می شوند. این در حالی است که عضلات مخالف، در حالت عدم انقباض قرار می گیرند تا با عضلات مسئول آن حرکت مقابله نکنند.

به عنوان مثال، زمانی که شما تصمیم می گیرید آرنج خود را خم کنید عضلات خم کننده آرنج منقبض می شوند. در همان لحظه عضلات مخالف این حرکت یعنی عضلات باز کننده آرنج شل می شوند تا مانع بسته شدن مفصل آرنج نشوند. در کودکان فلج مغزی اسپاستیک این ساز و کار طبیعی سیستم عصبی بدن که به مهار متقابل معروف است، بهم می ریزد. به شکلی که هر دو گروه عضلات موافق و مخالف حرکت (مثال بالا عضلات خم کننده و باز کننده آرنج)  با هم منقبض می شوند. در نتیجه انجام دادن حرکت و تکان اندام (به عنوان مثال دست، پا و یا تنه) در این دسته از کودکان فلج مغزی با مشکل مواجهه می شود. اگر دست یا پای هر دو طرف بدن سفت شود، فلج مغزی اسپاستیک از نوع دو طرفه بوده و اگر دست یا پای یک سمت بدن سفت گردد، فلج مغزی اسپاستیک از نوع یک طرفه تشخیص داده می شود.

فرد مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک

فلج مغزی دیس کینتیک (خارج هرمی)

ویژگی های اصلی این نوع فلج مغزی، وجود حرکات غیر طبیعی و غیر ارادی در کودک مبتلا است. حرکات اضافی و غیر ارادی فلج مغزی نوع دیس کینتیک دیستونیا و آتتوز نام دارند.

دیستونیا: انقباض ممتد عضلانی که منجر به چرخش تنه یا اندام، حرکات تکراری و حالات (یوسچر) غیر طبیعی بدن می گردد، دستونیا نامیده می شود.

آتتوز: حرکات اضافی غیر قابل کنترل که به ویژه در انگشتان دست و پا و عضلات اطراف دهان رخ می دهد، حرکات آتتوئید نامیده می شوند. زمانی که کودک اندام خود را حرکت می دهد ماهیت غیر قابل کنترل بودن حرکات آتتوز بیشتر به چشم می آید؛ مانند هنگامی که کودک سعی می کند با دستان خود قاشق یا اسباب بازی اش را بگیرد. از طرفی وقتی این کودکان را برای جابجایی بغل می کنید غالباً شل به نظر می رسند. حرکات اضافی به این دلیل به وجود می آیند که عضلات درگیر به طور متناوب و با سرعتی متغیر منبسط و منقبض می شوند. به طوری که کنترل ارادی آن ها مشکل است. این حالت بر گفتار و شنوایی کودک نیز تاثیر می گذارد.

کودک مبتلا به فلج مغزی آتتوئید

فلج مغزی آتاکسیک

نوع آتاکسیک فلج مغزی در مقایسه با دیگر انواع آن از شیوع پایین تری برخوردار است. مشکل تعادل (تلو تلو خوردن و نامطمئن راه رفتن) اغلب به شکل واضح در این دسته از کودکان وجود دارد. معمولا حرکات افراد مبتلا، زمخت و ناهماهنگ بوده، به طوری که به نظر می رسد در انجام حرکات خود بعضاً دچار شک و تردید هستند. به این حالت آتاکسیا (آتاکسی) می گویند. آتاکسی یا همان عدم توانایی در انجام حرکات نرم، دقیق و هماهنگ، تمام عضلات بدن و حرکات آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد.

این کودکان معمولا قادر به راه رفتن هستند، اما برای حفظ تعادل خود، همانند کودکی طبیعی که به تازگی شروع به راه رفتن کرده، پاهای خود را بسیار از هم باز نگه داشته و قدم بر می دارند و این شیوه غلط راه رفتن را تا سنین بالا حفظ می کنند. از دیگر علائم فلج مغزی نوع آتاکسی می توان به لرزش دست و انگشتان آن اشاره کرد که معمولا در حین انجام فعالیت های روزمره و بازی به طور واضح بروز پیدا می کند. آتاکسی حتی عضلات دخیل در گفتار را درگیر می کند. در نتیجه این افراد، گفتار نامنظم دارند که نیاز به مداخلات مراکز و متخصصین گفتاردرمانی پیدا می کنند. آتاکسی حتی عضلات کره چشم ها را درگیر می کند. متعاقباً حرکات غیر طبیعی به صورت حرکات رفت و برگشتی کره چشم (نیستاگموس) در این افراد ظاهر می شود.

فلج مغزی ترکیبی

گاهش اوقات آسیب وارده به مغز در حال رشد، به یک ناحیه محدود نمی شود. در اینگونه مواقع کودک فلج مغزی، ترکیبی از علائم چند نوع فلج مغزی که پیش تر توضیح داده شد را از خود بروز می دهد.

کدام قسمت بدن در فلج مغزی آسیب می بیند؟

میزان ابتلای اعضای بدن، از یک کودک به کودک دیگر متفاوت است. با این حال، پزشکان و درمانگران برای نشان دادن عضو درگیر در کودک مبتلا، از اصطلاحات خاص و تعریف شده ای استفاده می کنند. بنابراین بهتر است به منظور روشن ساختن ذهن والدین و رفع ابهام آن ها این اصطلاحات به ساده ترین شکل ممکن توضیح داده شوند.

  • همی پلژی: علائم فلج مغزی در نصف بدن مشاهده می شود و نیمه دیگر سالم است. اگر علائم حرکتی در نیمه درگیر خفیف باشند از اصطلاح “همی پارزی” استفاده می گردد.
  • دایپلژی: هر چهار دست و پا درگیر می شود ولی معمولا مشکلات حرکتی در پاها شدیدتر است.
  • کوداریپلژی: هر چهار دست و پا درگیر می شود.
  • مونوپلژی: یکی از چهار دست و پا (معمولا یکی از دستها) دارای مشکلات حرکتی است.
  • تری پلژی: سه اندام (معمولا دو دست و یک پا) دچار مشکل شده اند.
  • پنتاپلژی: چهار دست و پا، سر، گردن و تنه یا به عبارت دیگر، کل بدن درگیر مشکلات حرکتی هستند.
انواع آسیب های فلج مغزی
انواع فلج مغزی بر اساس ناحیه آسیب دیده بدن

چگونه شدت اختلال حرکتی مشخص می شود؟

سیستم طبقه بندی عملکرد حرکتی درشت (Gross Motor Function Classification System) یا GMFCS روشی است که غالبا کاردرمانگران برای توصیف عملکردی حرکات درشت کودکان فلج مغزی از ان استفاده می کنند. در این سیستم عملکرد حرکتی کودک در پنج سطح تعریف شده و به طور خاص روی توانایی ها و محدودیت های کودک در سه حوزه نشستن، ایستادن و راه رفتن تاکید می گردد.

سطح یک GMFCS: کودک در منزل، مدرسه، بیرون منزل و اجتماع قادر به راه رفتن است. او می تواند بدون استفاده از نرده از پله ها بالا برود. کودک مهارت های حرکتی درشت از قبیل دویدن و پریدن را انجام می دهد ولی در سرعت حرکت، تعادل و هماهنگی حرکت مشکل دارد.

سطح دو GMFCS: کودک در اکثر محیط ها قادر به راه رفتن است. او با گرفت نرده از پله ها بالا می رود. او ممکن است در راهپیمایی های طولانی دچار مشکل شده و هنگام راه رفتن روی زمین های ناهموار، سراشیبی ها، جاهای شلوغ یا فضاهای تنگ و محدود نیز دچار مشکلات تعادلی گردد. کودک مسافت های طولانی را با کمک دیگران یا با استفاده از وسایل (عصا و واکر) و تجهیزات کمکی چرخدار می پیماید. این کودکان برای انجام دادم مهارت های حرکتی درشت مانند دویدن و پریدن از حداقل توانایی برخوردار هستند.

سطح سه GMFCS: کودک در اکثر فضاهای خانگی . داخل ساختمان با استفاده از ویلچیر و واکر قاغدر به راه رفتن است. او تحت نظارت و یا با کمک دیگران می تواند با گرفتن نرده از پله ها بالا برود. کودک مسافت های طولانی را با کمک وسایل کمکی چرخدار پیموده و ممکن است در مسافت های کوتاه خودش آن وسیله (ویلچیر یا واکر چرخدار) را به جلو براند.

سطح چهار GMFCS: کودک در اکثر اماکن و فضاها برای جابجایی نیاز به تجهیزاتی دارد که یا با کمک دیگران (هل دادن) حرکت داده می شود و یا با استفاده از باطری کار می کنند. او ممکن است در داخل منزل با کمک دیگران، با استفاده از وسایل کمکی (ویلچیر) باطری دار و یا واکرهای مخصوصی که کودک را به خوبی حمایت می کنند، قدم بردارد. او می تواند با کمک ویلچیرهای دستی یا باطری دار در مدرسه، فضاهای بیرون و در اجتماع حضور پیدا کند.

سطح پنج GMFCS: کودک در تمامی فضاها و اماکن با کمک دیگران و نیز با استفاده از ویلچیر دستی جابجا می شود. توانایی این کودکان برای حفظ وضعیت های ضد جاذبه سر و گردن (مانند گردن گرفتن و کنترل سر) و نیز کنترل حرکات دست ها و پاها محدود است.

سیستم طبقه بندی عملکرد حرکتی درشت
سیستم طبقه بندی عملکرد حرکتی درشت یا GMFCS روشی است که غالبا کاردرمانگران برای توصیف عملکردی حرکات درشت کودکان فلج مغزی از آن استفاده می کنند. در این شکل از سطح 1 تا 5 به صورت شماتیک نشان داده شده است.

چند باور غلط درباره کودکان فلج مغزی

کودکان فلج مغزی قادر به شنیدن یا فهمیدن سخنان ما نیستند!

گاهی اوقات آسیب مغزی که باعث فلج مغزی می شود، می تواند بر شنوایی و گفتار نیز تاثیر بگذارد. با این حال، طرز فکز کاملا غلط است که چون دیده شده یک کودک فلج مغزی برای تکلم بسیار تقلا می کند، بقیه این کودکان هم نمی توانند بشنوند یا حرف ما را بفهمند.

کودکان فلج مغزی همگی ویلچیر نشین می شوند!

با اینکه بعضی از کودکان فلج مغزی به ویلچیر نیاز پیدا می کنند اما تعدادی از آن ها نیز می توانند به طور مستقل یا با کمک عصا راه بروند.

وضعیت کودکان فلج مغزی به طور دائم رو به وخامت می رود!

با اینکه فلج مغزی بر ررشد طبیعی مغز، قبل یا بلافاصله بعد از تولد تاثیر گذارد، اما این آسیب مغزی هیچ گاه بدتر نمی شود.یه عبارت دیگر خود آسیبی که به مغز وارد شده پیشرونده نبوده ولی عوارض عضلانی – اسکلتی آن در صورت عدم پیگیری تمرینات و وضعیت های ارائه شده در جلسات کاردرمانی، پیشرونده بوده و بدتر خواهند شد. در واقع، مراقبت و درمان به موقع و مناسب این کودکان می تواند به تدریج تحرکشان را بهبود ببخشد.

کودکان فلج مغزی، بهره هوشی مناسبی ندارند!

بعضی از کودکان فلج مغزی در نتیجه آسیبی که به مغزشان رسیده است، دچار اختلالات ذهنی و شناختی می شوند. اما در تعدادی از آن ها بهره هوشی متوسط یا بالاتر از حد متوسط است.

آسیب مغزی این کودکان خوب شدنی است!

آسیب مغزی اولیه هیچ گاه بهبود نمی یابد. اما درمان های زیادی وجود دارد که به این کودکان فرصت می دهد تا از نواحی سالم مغز برای جبران نسبی عملکرد ناحیه آسیب دیده استفاده کرده و از زندگی طولانی بهره مند شوند.

در رابطه با مشکل فرزندم چه چیزی باید به دوستان و آشنایان خود بگویم؟

گاهی اوقات یافتن کلمات و جملات مناب برای توضیح مشکل کودک خود به دوستان و خویشاوندان کار بسیار مشکلی است. غالبا یک توضیح ساده همان چیزی است که شما به آن نیاز دارید: «کودک من در کنترل عضلاتش مشکل دارد» یا اینکه «پیشرفت او نسبت به کودکان همسنش در بعضی زمینه ها کندتر است.»

به بقیه اعضای خانواده چطور؟

گاهی اوقات قرار دادن همه تکالیف و توصیه های درمانگر در برنامه روزانه و انجام دادن آن ها برای کودک در یک روز غیر ممکن به نظر می رسد. در این گونه موافع ممکن است احساس گناه به والدین دست داده و فکر کنند که چرا وقت کافی برای انجام برنامه درمانی کودکشان نگذاشتند. همه والدین با چنین مشکلی مواجه هستند. نکته مهم در این رابطه این است که والدین باید وقت کافی برای یکدیگر و برای دیگر فرزندان نیز در نظر بگیرند. آن ها نباید اجازه دهند که نیازهای ویژه دیگر خواهران و برادران کودک فلج مغزی نادیده گرفته شود. این موضوع قابل درک است که آن ها ممکن است گاهی اوقات دچار حس حسادت نسبت به خواهر یا بردادر معلول خود شده و یا ممکن است احساس کنند که از طرف والدینشان به کلی نادیده گرفته می شوند. دلیل این حالات، توجه بیش از حد والدین به کودک معلول است.

حرف های نیش و کنایه آمیز مشکلی است که هم برای کودکان فلج مغزی مطرح است، هم برای برادر و خواهر و هم برای دیگر اعضای خانواده او. از دیدگاه آن ها واژه های فلج مغزی، اسپاستیک و …ناگوار بوده است. چرا که آن ها را به شکل ناخوشایندی ادا می کنند. اما از دیدگاه پزشکان و درمانگران، این واژگان به سادگی به معنای «کودک دارای مشکل حرکتی یا عضلات سفت و کوتاه» است. به هر حال روش های متعددی برای غلبه بر سخنان نیش دار و کاهش اثرات آن است که شاید از مشاوره روانشناسی بتوان به عنوان بهترین آن ها یاد کرد.

گاه اوقات مشکلاتی که شما به عنوان خانواده با آن ها دست و پنجه نرم می کنید، بسیار سخت و طاقت فرسا است. در این گونه مواقع به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. افراد فهیمی اطراف شما هستند که در دسترس بوده و می توانید روی کمک آن ها حساب کنید؛ والدین با تجربه، والدینی که گروه های حمایتی تشکیل داده و مدیریت می کنند و درمانگرانی که با کودک شما سر و کار دارند. روی کمک و همفکری تک به تک این افراد حساب کنید.

آیا وضعیت کودک من بدتر می شود؟

یکی از سوالاتی که ممکن است والدین کودکان فلج مغزی بپرسند این است که آیا وضعیت کودک آن ها بدتر هم می شود؟ پاسخ این سوال “خیر” است. آسیبی که در اوایل زندگی به مغز کودک وارد می شود و منجر به فلج مغزی در او می گردد، بدتر نشده و پیشرفت نخواهد کرد. با این وجود، بعضی اوقات این گونه به نظر می رسد که وضعیت کودک رو به زوال بوده و به اصطلاح “در حال بدتر شدن” است. برای توجیه این حالت (زوال آشکار وضعیت کودک) دلایل متعددی وجود دارد که در ادامه به آن ها می پردازیم.

  1. همانطور که کودکان بزرگ تر می شوند، انتظارات نابجا از آن ها نیز بیشتر می شود. به عنوان مثال، در کودک فلج مغزی، یادگیری و کسب مهارت هایی مانند لباس پوشیدن و مستقل غذا خوردن نسبت به کودکان عادی همسن خود زمان بیشتری می طلبد. همین تاخیر در رشد طبیعی، ممکن است از منظر نگاه بعضی از اطرافیان کودک، از جمله والدین، به بدتر شدن وضعیت او تعبیر گردد، در صورتی که این موضوع صحت ندارد.
  2. همینطور که کودک بزرگ تر می شود و از عضلاتش برای انجام حرکات (با الگوی غلط) بیشتر و بیشتر استفاده می کند، ممکن است دچار سفتی عضلانی شود. از طرفی، در دورانی که رشد کودک با سرعت بیشتری رخ می دهد، ممکن است رشد استخوان ها از رشد عضلات پیشی بگیرد. این حالت نیز باعث سفتی عضلات شده و متعاقباً مشکلات عضلانی-اسکلتی، نظیر راه رفتن روی پنجه پا، در کودک ظاهر می شود. در چنین اوقاتی، والدین، غالباً فکر می کنند که وضعیت کودکشان بدتر شده است. از دلایل مهم سفتی عضلانی می توان به اسپاستیسیتی عضلات (افزایش قوام عضلات)، کوتاهی آن ها و یا ترکیبی از این دو حالت اشاره کرد. تشریح تفاوت بین این دو (اسپاستیسیتی و کوتاهی) اغلب مشکل است ولی درمانگر باید قادر باشد ما بین این دو حالت تفاوت قائل شود. چراکه برای رفع هر کدام، تکنیک های درمانی خاصی وجود دارد.
  3. هرگونه ناخوشی و امراض کودکان، مانند عفونت گوش و گلو، می تواند برای دوره ای، باعث کاهش یا توقف پیشرفت رشد کودک در جلسات درمانی کلینیک یا در منزل شود.
  4. استرس هیجانی. زمانی که کودک احساس کند برای کسب یک مهارت از طرف درمانگر یا والدین تحت فشار قرار گرفته است، ممکن است وارد فاز لجبازی شده و یا از ادامه همکاری سرباز زند. در کودک فلج مغزی، این شرایط قطعا موجب فقدان پیشرفت می شود اما این به این معنی نیست که اوضاع وی رو به وخامت باشد.

نکته ای که والدین باید به آن توجه داشته باشند این است که اگر کودک مهارت هایی را که قبلا آموخته است، از دست بدهد، لازم است که حتما با درمانگر یا پژشک متخصص در این خصوص مشورت کنند.

آیا کودک بعدی من مبتلا به فلج مغزی خواهد شد؟

این موضوع بسیار بعید به نظر می رسد اما بهتر است شما در این زمینه با پزشک خود مشورت کنید. والدین باید احساس راحتی کرده و تمام موارد را با پزشک خود بررسی کنند تا در صورت لزوم به متخصصین ژنتیک ارجاع داده شوند. از طرفی بهتر است در طی حاملگی های بعدی، به طور مرتب تحت نظر پزشک متخصص زنان و زایمان بوده و از مراقبت های مامایی بهره مند شوند.

لوگوی حامی

برای خدمت و حمایت از کودکان توانخواه شما، نام “حامی” را بر خود نهادیم.

کلینیک توانبخشی حامی با بهره گیری از کادری مجرب، متعهد و علمی و استفاده از تجهیزات به روز توانبخشی در راستای هدف خدمت به جامعه توانخواهان ایران، آماده ارائه خدمات نوین توانبخشی و باز توانبخشی در حیطه های مختلف جهت بهبود و تعالی سطح عملکردی و استقلال کودکان مبتلا به ضایعات سیستم عصبی مرکزی است.

کلینیک توانبخشی حامی با رویکردی “مراجع محور” پس از ارزیابی و معاینات اولیه اهداف کوتاه مدت و بلند مدت درمانی مراجع را به صورت واضح و مشخص به ایشان ارائه نموده و پس از اطمینان از آگاهی کامل مراجع به روند و مسیر درمان، خدمات توانبخشی را ارائه می نماید.

پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *