وستیبولار و یکپارچگی حسی:

در کودکان دارای آسیب مغزی یا تاخیر رشدی و فلج مغزی اطلاعات حسي با دقت و به طور کافي پردازش نمي شود.

اين به نوبه خود بر کارايي عملکرد مغز تاثير مي گذارد چرا که عملکرد مناسب مغز به يکپارچگي خوب حواس بستگي دارد یعنی
با ایجاد هماهنگی بین همه ی حس ها مانند حس تعادل در  فضا و حس عمقی و حس لمسی بسیاری از مشکلات ناامنی جاذبه ای و ترس از افتادن و اجتناب از تغییر موقعیت و… درمان میشود.
{یکپارچگی حسی خود مسئله ی بسیار مهمی ست که در پست های آینده به تفصیل درباره ی آن توضیح خواهیم داد.}
و اما حس وستیبولار:
علائم کمبود این حس در کودکاني که دچار ناامني جاذبه اي هستند، معمولاً با ترس بيش از حد از : ارتفاع، تغییر سطوح و مواجهه با وضعییت های غیر قابل پیش بینی ، عبور از پله و جدول های خیابان، بروز میکند.

در برخي از کودکان احساس ناامني آن قدر زياد است که فقط يک تغيير کوچک از يک سطحی به سطح ديگر مثلا پايين آمدن از آغوش مادر به زمین یا حتی ایستادن بر روی پله یا لبه ی جدول یا بر لبه ی تخت ، باعث اضطراب بيش از حد يا ترس و وحشت ناگهاني در آنها مي گردد.

در این مواقع کودکان از حرکات نوسانی و کج شدن یا حرکت های درشت به شدت اجتناب میکنند.
بيشتر اين کودکان هنگام نشستن بر روی تاب از بلندکردن پاهايشان از روي زمين اجتناب مي کنند یا با جمع کردن تمام بدنشان از معلق شدن دوری می کنند .
اين کودکان اغلب علاوه بر پاسخ بیش از حد به تحريکات وستيبولار علائم حس عمقي ضعيف را نيز دارند.
راهکار:
تاب وستیبولار یکی از تمرین های بسیار خوب در بهبود این اطلاعات حسی و دریافت و تثبیت آنها دارد.

که باید توسط کاردرمانگر باتجربه و با توجه به نیازهای کودک انجام شود‌.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *